هشدار !

من می خواستم چند تا نکته رو بنویسم...

اول اینکه دلم می خواست در ادامه ی نوشته ی قبلی ، یک سری نتایجی که این مدت بهشون رسیدم ، بنویسم...ولی مشکلی پیش اومد که نشد! فقط یک قسمتی از حرفام رو که مربوط میشه ، میگم...

توی این مدت که من همش در حال تغییر و فکر در مورد این تغییرات هستم ، خیلی پیش اومد که با آدم های مختلف بحث کنم و گاهی حتی این بحث ها باعث شدند که مدتی نتونم دیگه اون طرف بحث رو ببینم و بحث رو ادامه بدم...من هم کلاً آدم صبوری نیستم و یه خصوصیت بَد ِ دیگه هم که دارم اینه که زود عصبانی میشم ! وقتایی که هنوز اینقدر همه چیز برام قابل فکر نبود ، این موضوع خیلی عذابم نمیداد و فقط مامانی گاهی شاکی میشدند و از اون جایی که مامان هستند ، میگذشتند...

 اما این روزا خودم از دست خودم خیلی ناراحت میشم ! چون واقعاً حیفه که نمی تونم اون طوری که باید و شاید از تجربه های آدمایی که یه مسیر هایی رو طی کردند و حرفاشون حتی وقتی متضاد هم باشه ، برای من مفید ِ ، استفاده کنم!

فکر کردم که باید یه چیزایی توی اخلاق من تغییر کنه! من باید یاد بگیرم صبور باشم و در مقابل نظرات متفاوت سکوت کنم و فقط در صورتی نظر بِدم که اطمینان دارم حرفم مستند ِ و اون طرف مقابل هم قابلیت شنیدن حرف های منو داره! اینجوری هم من بهتر می تونم از حرف های دیگران استفاده کنم و هم تمرینی میشه برام که توی همه ی شرایط سکوت کردن رو تمرین کنم...البته که کار ساده ای نیست اما ممکنه...چون این روزا که خودم واقعاً می خوام ، می تونم خودمو کنترل کنم!

حالا می رسیم به همون قسمت اصلی که این پست رو به خاطر اون نوشتم...

نمی دونم چند نفر از شما دوستان به پست های قبلی هم سر میزنید...اما برای محکم کاری من تصمیم گرفتم اینجا برای همه بنویسم... توی یکی از پست های قبلی دوستان سر موضوعاتی که کاملاً مرتبط بود با حرف های من ، با هم بحث کردند که آخرش اتفاقات خوبی نیوفتاد!

من کاری به وبلاگ دیگران هم ندارم که توش چه اتفاقاتی می افته... من فکر می کردم لازم به گفتن نباشه...اما الآن احساس می کنم لازمه چند تا چیزی که برای من از بدیهیات هستش ولی ظاهراً برای بعضی از دوستان نیست ، بنویسم...

من لازم می دونم همین اول از همه ی خوانندگان محترمی که نظر میدن و این مطالب رو می دونند ، معذرت خواهی کنم!

حالا به نظرم بهتره یادآوری کنم که این جا وبلاگ منه واینجا من نوشته های پراکنده از این روز های زندگی ام می نویسم...به حالت طبیعی هر کدوم از دوستانی که قدم روی چشم من میذارن و میان اینجا و نوشته های ناچیز منو می خونند ، اگه نظر خاصی داشته باشند ، برای من می نویسند...

اما این جا مشکلی پیش اومده و اون اینه که برخی از این دوستان که با نظر بقیه موافق نیستند و البته قطعاً 100 تا دلیل قانع کننده برای حرف هاشون دارند ، نظراتشون رو گاهی تلخ و گاهی شیرین (!) می نویسند که این سلسله مذاکرات گاهی به حالت بدی ادامه پیدا می کنه ، اونقدر که من از نوشتن اون پست ، پشیمون میشم!

همه ی شما برای من بسیار عزیز و قابل احترام هستید و من ممکنه خیلی وقت ها با عقاید شما موافق نباشم که در این صورت اومدم یک ساعت باهاتون حرف زدم و تموم! اما دلیلی نمی بینم که شما این اختلاف نظراتتون رو با بقیه ی خواننده های اینجا ، به حالت بحث ادامه بدید!

قطعاً هیچ وبلاگ نویسی بدش نمیاد که نظرات پستش بشه بالای ۱۰۰ تا ...اما به چه قیمتی...به قیمت اینکه همه به جون هم بیوفتند و آخرش بجز یک مشت حرف بی ارزش ( که خودتون هم این فاقد ارزش بودن رو تأیید می کنید) بدون هیچ نتیجه ای ، فقط اعصاب خودتون و بقیه رو خورد کنید!

من توی این بحث های بی نتیجه ، شرکت نکردم ، چون می دونم که جای بحث کردن توی کامنت نیست! اگه واقعاً حرفی برای گفتن دارید و حس می کنید دلایلتون تا این حجم برای دیگری شنیدنی هست ، لطف کنید به صورت خصوصی ، به هر نحوی ( ولی نه در وبلاگ شخصی من ) بحثتون رو مطرح کنید!

من این جا از همه تقاضا دارم که این نوشته های من رو جدی بگیرند و اگه بعد از این بحث بی ربط به موضوع و پایین تر از شأن خودتون اینجا ببینم ، با کمال شرمندگی پاکش خواهم کرد و ...!

باز هم از بقیه ی دوستانی که این نکات رو می دونستند ، معذرت می خوام!
به امید اینکه روزی همه مون ظرفیت شنیدن نظرات مخالف رو داشته باشیم!

با تشکر

الانی

/ 28 نظر / 13 بازدید
نمایش نظرات قبلی
خواب کوتاه

يادمه يکبار به من گفتی که :با وبلاگ و قوانين وبلاگی آشنايی ندارم .پيرو اون مطلب به عرض می رساند که متنه من سياسی نيستم حذف نشده و اگر کمی با وبلاگ آشنايی داشتید می دونستید که در آرشيو وبلاگ موجوده (قرار نيست که همه متنها تا ابد در صفحه اول باقی بمانند)من اگر حرفی زدم عمدتا مخاطبم حرفه ای بوده و شايد يکی دو پست برای تو داشته باشم اونجا و از اونجا که در اون حدی نيستی که بخوام باهات هم کلام بشم خدمتت عرض می کنم که می تونی اگر پاسخی داری در ادامه همون کامنتها بذاری و البته اگر الآنی پاکش کرد نبايد ناراحت بشيم چون هشدار داده قبلا و هرجوابی هم که بدی من دربست از همین الان قبول و تاييد می کنم چون خيلی نازلتر از اين حرفها هستی که بخوام سر به سرت بذارم .پس می تونی همونجا پاسخت رو بنویسی و من ندیده همه اش را تاییدمیکنم ضمنا ايملمم هست می تونی بطور خصوصی برام بفرستی . حرفه ای و کويريات هم که در دسترست هستند و می تونی تا صبح باهاشون بحث کنی فقط خواهشا به وبلاگ من نيا که گروه سنی الف جز مخاطبين وبلاگ من نيستند و اگر آمدی و اگر برخورد بدی باهات شد ناراحت نشو چون اونجا دیگه اینجا نیست و قوانین خاص خودش رو داره ..

ام آر دی اس آر دی

اولا دو مرتبه دخالت کردی و خودت را پيش انداختی و حرفهای نا مربوط زدی که هيچ ربطی به جنابعالی نداره الانی مطلبی نوشته و بنده هم مثل بقيه يادداشتی برايشان نوشتم که اگه می‌خواستند حتما مطلبی در جواب می‌دادند ظاهرا شما وکيل وصی همه هستی آقا فضول(بد اسمی هم نيستا: اقا فضول)

ام آر دی اس آر دی

دوما اگه از جملات من که به زبان عاميانه نوشته ام چيزی نمی‌فهمی برو به همان آرشيوی که ادرس می‌دهيد ببينيد کی در همان بايگانی برايت نوشته‌ام و باز بدون مطالعه و بدون بررسی زر زديد که ظاهرا مورد قبولت هست(خودت گفته‌ای)

ام آر دی اس آر دی

سوما مجموعه توهين‌هايی که از سه شنبه کرده‌ايد بيش از يکی دو پسته که تماما به خود جنابعالی مرجوع می‌کنم واقعا حيف آن ۱۶ تايی که برات فرستادم و آدم که چه عرض کنم، حيوان خانگی هم نشدی که شرف و معرفت آنها بيش از توست و اما آن عبارتهای رکيک جنابعالی را بدون واکس مجدد تحويل خود بی شعورت می‌کنم: مجسمه بلاهت، مضحک دو عالم، مافوقه فوق فرا بيشتر، مردکه خنده‌دار، مردک هوچی، مضحک مضاعفُ عاجز مجيذ گويی، دانشمنده فقيه، دلقک، مفلوک و... چيزی اضافه از خودم ننوشتم و همگی تقديم به جنابعالی

ام آر دی اس آر دی

آدمک ترسو در وبلاگت ادای آدم حسابی ها را در می‌اری و کلی از اين و اون خواهش می‌کنی که آرامتر و مودب مطلب بنويسند اونوقت اينجا دهن دريدگی می‌کنی و هر چه خواستی از خودت ول می‌کنی. مردکه مضحک دو وبلاگ. اگر يک دفعه ديگر ازاين چرنديات پرتاب کردی کاری می‌کنم که وبلاگت را ببندی و بری سراغ همان درس و مشق خودت

الانی

من با هر دوی شما هستم! اگه يک بار ديگه دعواهايتان را اينجا ، توی وبلاگ من ادامه بدهيد ، فيلتر هميشگی برای نظرات می گذارم و ...! آدرس ايميل و چت روم رو برای همين وقت ها گذاشتند! شما مثل اينکه معنای هشدار رو نمی دونيد!

ام آر دی اس آر دی

در مورد حرفه‌ای و کويريات باز هم دخالت کردی و آدرس به من می‌دی؟ آخه به تو چه؟ حيف آن ۱۶ تا پيامی که ملاحظه تو بی شعور را کردم. اما اگه حرفه‌ای را ديدی سلام من را برسان بگو ما همين جائيم، اميدوارم موفق باشی، دوست نداشتم خون خودت را برای تو کثيف کنه و اگه کويريات را که شبانه روز جنابعالی باش سر و کله می‌زنی ديدی مخصوصا الان که ظاهرا دارند تشريفشان را به ايران می‌آورند بگوئيد اصلا از تو انتظار نداشتم(اينها را بهت گفتم چون می‌دونم خيلی فضول و هوچی هستی زودتر از پست پيشتاز به آنها می‌رسونی)

ام آر دی اس آر دی

اينها را آقای پر رو برات نوشتم که يکوقت فکر نکنی من گفتم و در رفتم و کم آوردم نه من همونی کويريات بهت گفت ... فرصتم کمه اما جواب تو را يکی يکی با آرامش بهت می‌دم و کوتاه هم نمی‌آيم ضمنا بزدل ترسو ای ميل خصوصی برات بفرستم که چی مثلا. شما اينجا شروع کرده‌ای و اينجا بايد در حضور بقيه عذر خواهی کنی. ضمنا اگه حرف بی ادبی زدی و چرند گفتی جوابت را محکم می‌دهم و کاری می‌کنم الانی پشت دستگاهش بشينه و هی پاک کنه. من به موقعش برای تو يکی همون چيزی هستم که دوست داری.

ام آر دی اس آر دی

اين يکی ديگه ربطی به تو نداره خواب کوتاه. اين پيام برای کويريات است. از شما انتظار نداشتم. اين همه نوشتی و گفتی و خواندی و آخر سر اينه؟ دوستات اينها هستند؟ واقعا خجالت نمی‌کشی با اينها رفت و آمد می‌کنی؟ ميگی، می‌خندی، بحث می‌کنی؟ واقعا حيف از تو و حيف از اون همه بحثها؟ واقعا برات متاسفم. از اينجا مال خواب کوتاهه: فکر نکن عاشق سينه چاک دم مهرآباد ايستاده کويرياتم که الان با اين حرفها بگويی گيلاس سبز شد، نه اينو بدون قبل از اينکه اسم پسر خاله را برای خودت دست و پا کنی منو و کويريات بوديم. اينو گفتم که آلبالو گيلاس سر دماغ که چه عرض کنم سر ... سبز بشه که ظاهرا شده. تمام و برای هميشه خداحافظ

ام آر دی اس آر دی

خانم الانی چه عجب تشريف آورديد اينه رسم مهمون نوازی، من آمدم يادداشت تو را خوندم اونوقت اينجوری برخورد می‌کنی و هشدار هم تازه می‌دهی. دست مريزاد. خوندن يادداشت من سياسی نيستم و دنباله‌اش هشدار برای اولين و آخرين باری بود که بهت سر زدم اينهم بخاطر اينکه گفته بود در سفری هستی و .... اما بگذريم از شما هم خداحافظی می‌کنم. اين اختيار را هم بهت می‌دهم اين ۵ - ۶ تا را پاک کنی ولی حتما به خواهرت سلام مرا برسون. بگو نمی‌دانشتم هنوز با نقابی